Transkrypcja nie jest listą cięć

01 / Pomysł musi dostać granice

Transkrypcja podpowiada, gdzie rozmówca zmienia temat. Plan reżyserski proponuje podpis, wykres lub cytat. Żaden z tych dokumentów sam nie określa jeszcze, które klatki wejdą do gotowego filmu. Między pomysłem a eksportem potrzebna jest lista decyzji montażowych, czyli EDL.

Punktem wyjścia jest archiwalny plan wideocastu: rozdziały, propozycje wycinków, lista grafik i pytania do redakcji. W różnych częściach dokumentu status tych samych informacji bywa sprzeczny — raz potwierdzone, później nadal do sprawdzenia. Rozwijamy metodę pracy, bez powielania niezweryfikowanych twierdzeń rozmówców.

02 / Cztery warstwy pracy

Nagranie przechowuje to, co zarejestrowano. Transkrypcja jest jego odczytem, z numerem wersji i możliwymi błędami. Plan proponuje wybór fragmentów i oprawę. EDL zapisuje zatwierdzone operacje na konkretnych plikach. Korekta nazwiska w transkrypcji nie może po cichu podmienić już odebranej planszy.

Do decyzji dopisz źródło, granice wejścia i wyjścia, pozycję w wyniku oraz powód. Grafika potrzebuje również wersji, zakresu praw i wyniku sprawdzenia treści. „Pokazać mapę” to zadanie, a nie dowód, że gotowa mapa przedstawia poprawne dane.

03 / Propozycja nie zatwierdza się sama

Stosuj jawne stany: propozycja, wymaga sprawdzenia, zatwierdzone, odrzucone. Sprzeczność między notatkami zatrzymuje dany element do wyjaśnienia. Wysoka pewność modelu nie zastępuje odsłuchu ani źródła liczby. Ustal, kto rozstrzyga i jaki dowód zamyka pytanie.

Cytat potrzebuje zgodności z wypowiedzią i właściwego przypisania. Wykres — jednostki, okresu i źródła. Zdjęcie — potwierdzonego pochodzenia i dopuszczonego użycia. Jedna etykieta „sprawdzone przez SI” nie odpowiada na te różne pytania. Bez zamknięcia wymaganych kontroli element pozostaje poza wersją emisyjną.

04 / Dwie osie czasu

Po wycięciu fragmentu sekunda filmu przestaje odpowiadać tej samej sekundzie nagrania. Zachowaj mapę źródło–wynik, również dla napisów i grafik. Plansza zaplanowana według czasu źródłowego musi trafić we właściwe miejsce po montażu.

W neutralnym przykładzie zostają sekundy 1–3 oraz 4–5 źródła. Pierwszy fragment zajmuje sekundy 0–2 wyniku, drugi 2–3. Końce przedziałów są wyłączne: klatka na granicy końcowej nie należy do wybranego zakresu.

Przy stałych 25 klatkach na sekundę zapis to [25,75) oraz [100,125). Razem 50 + 25 = 75 klatek, czyli trzy sekundy. To rachunek dla stałego klatkażu tej próby, nie uniwersalna metoda przeliczania każdego pliku wideo.

05 / Szablon decyzji

Poniżej struktura demonstracji, nie uniwersalny format importu do programów montażowych. Przed produkcją uzupełnij hash źródła, wersję transkrypcji, uzasadnienia i odbiór redakcyjny.

{
  "source": "source.mkv",
  "fps": "25/1",
  "synthetic": true,
  "audio": false,
  "segments": [
    {"in_frame": 25, "out_frame_exclusive": 75, "output_start_frame": 0},
    {"in_frame": 100, "out_frame_exclusive": 125, "output_start_frame": 50}
  ]
}

Każda nakładka powinna wskazywać, czy jej czas dotyczy źródła, czy wyniku. Dodaj początek i koniec, nie tylko moment pojawienia się. Jeśli powiązany fragment został wycięty, ponownie oceń sens planszy zamiast przesuwać ją automatycznie do najbliższego miejsca.

06 / Rzeczywisty test montażu

26 września 2026 r. utworzyliśmy sześć sekund własnego syntetycznego obrazu testowego: 160 × 90 pikseli, 25 klatek na sekundę, bez dźwięku. FFmpeg wyciął wskazane zakresy i połączył je w plik FFV1 w kontenerze Matroska. Źródło zawierało 150 klatek, wynik 75; odczyt długości potwierdził trzy sekundy.

Porównaliśmy wszystkie zdekodowane klatki wyniku z odpowiadającymi im klatkami źródła w tym samym formacie pikseli YUV420P. Dane były identyczne. Zachowaliśmy pliki, EDL, parametry i skróty kontrolne. To test tej ścieżki cięcia i łączenia, nie deklaracja identyczności dla każdego kodeka.

Nie badaliśmy rozpoznawania mowy, sensu cytatu ani synchronizacji kamer. Próba nie zawiera głosu człowieka i nie potwierdza gotowości archiwalnego planu do emisji. Montaż rozmowy nadal wymaga odsłuchu granic, pytań i odpowiedzi.

07 / Kamery potrzebują osobnego dowodu

Podobna godzina zapisu kilku plików nie dowodzi synchronizacji. W przyszłej próbie trzeba wskazać wspólną obserwowalną referencję i sprawdzić przesunięcie na początku, w środku i na końcu. Wynik dla jednego punktu nie wystarczy do oceny całego nagrania.

Synchronizacja kamer pozostaje tu kierunkiem rozwoju. Zegar UTC dokumentuje czas operacji; sam nie dowodzi zgodności obrazu z dźwiękiem. Nie ogłaszamy dokładności do sekundy bez rzeczywistego pomiaru. Do mapy klatek tej demonstracji nie dopisujemy fikcyjnych czasów audio.

08 / Odbiór zamiast samego eksportu

Sprawdź źródła, długość, kolejność, granice, kompletność oprawy i czytelność na telefonie. Zapisz wyniki i jawne braki. Tekst o odbiorze renderu rozwija tę listę. Jeśli chcesz zastosować ją u siebie, zacznijmy od krótkiego fragmentu i jego planu montażowego.

Przeczytano archiwalny plan produkcyjny. Twierdzenia o osobach, liczbach, prawach i dawnych ocenach modeli nie zostały przejęte jako potwierdzone fakty. Codex opracował PL/EN, diagram i lokalny test; nie było niezależnej recenzji drugiego modelu. Zmiana źródła, montażu, kodeka lub znaleziony błąd wymagają odpowiedniego ponownego odbioru.